Centrum wsparcia psychicznego i rozwoju
Niskie poczucie wartości
Happy Mind
Praca terapeutyczna przy niskim poczuciu własnej wartości
Niskie poczucie własnej wartości sprawia, że nawet realne sukcesy nie „docierają”, a krytyczne myśli brzmią głośniej niż fakty. Terapia pomaga odzyskać bardziej życzliwe i realistyczne spojrzenie na siebie – tak, by motywacja i rozwój wynikały z troski, a nie z lęku przed oceną.
Dla kogo?
Zapraszam osoby, które:
- często myślą „nie jestem wystarczająco dobry/a”,
- porównują się z innymi i czują się „zawsze niżej”,
- boją się popełniać błędy i unikają wyzwań,
- bagatelizują swoje osiągnięcia, a wyolbrzymiają potknięcia,
- czują napięcie w relacjach, trudność w przyjmowaniu komplementów lub asertywnym mówieniu o swoich potrzebach,
- mają skłonność do perfekcjonizmu, prokrastynacji lub przeciążenia.
Czym jest niskie poczucie własnej wartości?
To utrwalony sposób myślenia o sobie, w którym samoocena zależy głównie od potwierdzeń z zewnątrz i bezbłędnych wyników. Często ma źródła w doświadczeniach z dzieciństwa, porównywaniu, krytycznym otoczeniu lub trudnych wydarzeniach. W dorosłym życiu prowadzi do zaniżania swoich praw, standardów i granic.
Czym jest niskie poczucie własnej wartości?
Korzystam z podejść o potwierdzonej skuteczności, dobieranych do Twoich potrzeb:
- CBT – terapia poznawczo-behawioralna: identyfikacja zniekształceń (myślenie „wszystko albo nic”, czytanie w myślach, pomijanie pozytywów) i budowanie bardziej zbalansowanych ocen.
- ACT – terapia akceptacji i zaangażowania: rozwijanie elastyczności psychicznej, działanie w stronę wartości mimo obecności krytycznych myśli.
- CFT – terapia skoncentrowana na współczuciu: praca z wewnętrznym krytykiem, budowanie życzliwego, wspierającego dialogu wewnętrznego.
- Elementy terapii schematów: rozumienie i modyfikacja głębszych wzorców (np. deprywacji emocjonalnej, podporządkowania).
- Trening umiejętności interpersonalnych: asertywność, przyjmowanie informacji zwrotnej, proszenie o wsparcie.
Co robimy na sesjach?
- Psychoedukacja: jak działa samoocena, czym różni się „wartość” od „wyniku”.
- Mapa przekonań o sobie: skąd się wzięły, jak się utrzymują, jak je testować w praktyce.
- Eksperymenty behawioralne: małe, bezpieczne kroki podważające przewidywania krytyka (np. wysłanie „wystarczająco dobrego” projektu).
- Praca z wewnętrznym dialogiem: zamiana automatycznych ocen na język faktów i życzliwość wobec siebie.
- Regulacja emocji i stresu: uważność, praca z ciałem, techniki oddechowe.
- Asertywność i granice: mówienie „tak” i „nie” bez poczucia winy.
- Zadania między sesjami: proste ćwiczenia wzmacniające nowe nawyki.
Jakie efekty możesz uzyskać?
- bardziej realistyczny, zrównoważony obraz siebie,
- mniej paraliżującej samokrytyki i wstydu,
- większą gotowość do prób i uczenia się na błędach,
- łatwiejsze stawianie granic i proszenie o wsparcie,
- więcej spokoju i satysfakcji w pracy i relacjach.
Ważne
Terapia nie polega na „pompowaniu” ego. Jej celem jest stabilne, oparte na faktach i wartościach poczucie siebie – które nie załamuje się po krytyce ani nie unosi po jednym komplemencie.
